Politechnika Poznańska, Instytut Silników Spalinowych i Transportu


Jednostka powstała w 1956 roku jako Katedra Motoryzacji Rolnictwa, kierowana przez Bolesława Orgelbranda. W latach 1959-1960 przekształcono ją w Katedrę Silników Spalinowych i Ciągników, a w 1965 r. nastąpił jej podział na Katedrę Ciągników oraz Katedrę Silników Spalinowych Trakcyjnych. W roku 1970 zlikwidowano katedrę, a w jej miejsce utworzono Instytut Wysokoprężnych Silników Okrętowych i Kolejowych. W 1974 roku placówkę przemianowano na Instytut Techniki Cieplnej i Silników Spalinowych, a w 1993 roku na Instytut Silników Spalinowych i Podstaw Konstrukcji Maszyn. Funkcję dyrektora instytutu pełnili kolejno profesorowie: Kazimierz Niewiarowski (do 1973 r.), Edmund Tuliszka (do 1980 r.), Włodzimierz Gąsowski (do 1993 r.) i Jerzy Merkisz (od 1993 r.).

 

Początkowo w skład Instytutu wchodziły cztery zakłady: Silników Spalinowych, Pojazdów Szynowych, Podstaw Konstrukcji Maszyn i Techniki Cieplnej. W 1993 roku ostatni z nich został wyodrębniony z Instytutu i przekształcony w Katedrę Techniki Cieplnej. Na początku 2001 roku powstał Zakład Metod Projektowania Maszyn. W 2003 roku z Instytutu Silników Spalinowych i Podstaw Konstrukcji Maszyn wyodrębniła się samodzielna Katedra Podstaw Konstrukcji Maszyn, a instytut zmienił nazwę na Instytut Silników Spalinowych i Transportu. Obecnie w skład instytutu wchodzą zakłady:

  • Zakład Silników Spalinowych,
  • Zakład Pojazdów Szynowych,
  • Zakład Inżynierii Wirtualnej.

 

W połowie 2015 roku w instytucie były zatrudnione 52 osoby, w tym 42 na etatach nauczycieli akademickich.
Wśród nauczycieli akademickich zatrudnionych na etatach jest: 6 profesorów tytularnych, 13 doktorów habilitowanych (w tym 6 na stanowisku profesora PP), 18 doktorów i 5 magistrów. Są oni zatrudnieni na stanowiskach: profesorów, adiunktów, starszych wykładowców i asystentów. Ponadto w instytucie pracuje 8 osób na etatach technicznych i 2 osoby na etacie ekonomiczno-administracyjnym.